من می نویسم پس شما هم بخوانید
که دیگر در میان رنگ زرد کینه و نفرت
گلگون لاله های عاشق پرپر
تفاوت را نمی بینم
-من انقدر از تبسمهای بی مفهوم مردم عاصی و دورم
که همچون خانه ای تنها و متروکم
-من از پایان یک اغاز هراسانم
-من از پاسخ به یک لبخند گریزانم
-من از تنهایی خود در میان جمع بیزارم
-من انقدر عاشق نورم که مثل موج بی ارام دریا
پاک و مغرورم
-من از پژمردن یک گل و مرگ عاطفه در سینه ام خوشحال و خشنودم
دگر از سادگی دورم
و همچون قاتل احساس پر از شادابی و شورم
-من از دعوت به یک رویای نازیبا پشیمانم
-من از ترسیم انچه بود به روی صفحه ذهنم گریزانم
-من از زندان هر عشقی دگر ازادم
و چون سروی به خود مغرور و اینک شاد و مسرورم
کسی ما را نمی جوید:
کسی تنهایی ما را نمی گرید
(اگر زیستن را دوست داشتم
در اغاز تولد نمی گریستم)
و
فردا شب و شبهای دگر
توبه کردم که دگر ننویسم جز امشب و
شبهای دگر
گر نکند التفات یا نکند احترام
از دل خاک بشنوی ناله دردناک من
........................................................
داشتم نگاه فوتبال میکردم که داداشم کارت قرمز را جلوی صورتم قرار داد
و گفت برای اینکه در بازی قبلی پیراهنت را بیرون اورده ای باید از بازی بعدی محروم بشوی
و من گفتم داداش برای پیراهن دراوردن فقط باید کارت زرد نشان بدهی که دیدم کارت قرمز دوم را هم
نشانم داد.و گفت که به داور یاد می دهی که چکار بکند.دیگر حق نداری فوتبال نگاه بکنی
و با تماسی که با اقای نصیر زاده داشتم گفت که کارش درست نبوده ولی داورهای بزرگ هم
اشتباه می کنند
.ولی من از دوبازی محروم هستم امیدوارم که به کمیته انظباطی کشیده نشوم
.زیرا ان وقت باید جریمه هم بپردازم
.برای تماشای بازی تو رو به خدا قسم مرا اخراج نکن
خوش انروز که پروازکنم تا بر دوست
به هوای سر کویش پر و بالی بزنم.
