پرپرواز

تا بتونم یک کلاغ را رنگی بکشم

تا نکن کلاغ زشته

و شاید هم این دنیا را رنگ امیزی کنم طوری که خودم دوست دارم

سفیدو سیاه  

هر دو تا را توی یه تابلو بکشم

و این که کلاغ را طوری بکشم که از هر پرنده ای زیباتر باشه

مداد رنگی من کمک کن تا شب را سفید بکشم.

دنیا را مثل کلاغ نقاشی کنم .

برای دل من هم که شده همون که من میکم بکش.

دنیا را با تمامی بدیهاش زیبا بکش.

باشه مداد رنگی من کلاغ را رنگی بکش

                                    و

می تراشد عموما نمیشه این دردها را به کسی گفت زیرا مردم

با تمسخر به این درد ها نگاه می کنند.

یاد ایام جوانی جگرم خون می کرد.

خوب شد پیر شدم کم کم و نسیان امد.

                                 و بنشینیم و     

به شب دراز تاریک خاموش سرد بیابان نگاه کنیم.

روزگار ای شاهد ویرونی من

خشم قهرت باعث حیرونی من  

دقت کنيد .

يک مرد نميدانم چند ساله که ساکن کره باز هم نميدانم کدام کره

فقط ميدانم که کره ماه نيست يکي از همين کره هاي خودمان

يا خودشان خوب برويم سر اصل مطلب بله اين پير مرد بعد از

۲۹۲ بار رد شدن از ازمون سراسري رانندگي موفق به گواهي نامه

پايه يک نه بابا کيج شدم پايه دو شده است.

دکتر(پیر سولیناک)دانشمند برجسته ی فرانسوی در کتابی که به تازگی نوشته بر این باور است :انچه به شکل خستگی همه جانبه

احساس می کنیم:تنها ناشی از کار کردن نیست بلکه بیشتر برتافته

از وجود رابطه ای نادرست میان فرد و محیط اوست.

       کردن شیئی که ادم به ان می اندیشد.چیزی که ادم می   

       خواهدش به طوری که بتواند تملکش کند.در این فعل همیشه

       چیزی خودکامانه و کودکانه هست گونه ای رو تافتن از منظور

       داشتن فاصله و دشواریها

      ژان پل سارتر

                               ۲۵/ ۱/ ۱۳۸۴ خورشیی

عجب بازی بود دیشب باز هم این اینتر حال ما را گرفت

بی خیال ولی چلسی بالا امد.

و امیدوارم که در فینال اث میلان را شکست بدهد

به امید برد چلسی عزیز در فینال مقابل اث میلان

گزارشگر گفت که تماشاگرهای اینتر ورزشگاه را به اتش کشیدن

عجب اتش بازی بود. تازه یکی از مواد اتش زا به کتف دیدا خورد

و باز هم گزارشگر گفت که اینتر بازی را واگذار کرد. اخلاق را هم باخت.

دو تا باخت توی یک بازی ولی حیف شد که اینتر باخت.

روزگار ای شاهد ویرونی من

                                  خشم قهرت باعث حیرونی من

۲۴/ ۱ /۱۳۸۴

                                          خانه ما از درون ابر است و بیرون افتاب

در این عالم کسی بی غم نباشد

                                         اگر باشد بنی ادم نباشد

                می بخشد.

صدایت می زنم بشنو صدای خسته ام را

       مرحم بشو بال پر شکسته ام را

منم محتاج تو تا اخرین روز بیا

بیا بگش تو دست بسته امرا