تبليغاتX
پرپرواز

پرپرواز

من می نویسم پس شما هم بخوانید

یکی بود

همیشه  یک جایی باید تمام شد.

و در این جا هم نوشتن ما به پایان میرسد شاید روزی روزگاری باز هم دلم برای نوشتنهای الکیم تنگ بشود.

و دیگر تا مدت درازی نخواهیم نوشت.

از دوستانی که به من سر می زدن تشکر می کنم و دست همه را با دستهای نسبتا گرمم از راه دور می فشارم.

 

 

+ نوشته شده در  پنجشنبه بیست و هفتم خرداد 1389ساعت 17:1  توسط فرزان   |